W terminologii rachunkowej i fiskalnej funkcjonuje pojęcie amortyzacji, która jest definiowana w kategoriach kosztowych. Zarówno w prawie bilansowym, jak i podatkowym oznacza ona koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych bądź wartości niematerialnych i prawnych. Można wyróżnić trzy podstawowe metody amortyzacji, stosowane przez polskich podatników.
Czym jest amortyzacja podatkowa?
Jakie istnieją metody amortyzacji podatkowej?
FAQ
Amortyzacja podatkowa to rozłożenie w czasie kosztów związanych z wprowadzeniem do przedsiębiorstwa określonych składników majątku - środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Odpisy z tytułu zużywania się tych elementów mogą być zaliczone do kosztów podatkowych, co pozwala podatnikowi na oszczędności.
W polskim prawie fiskalnym istnieją trzy metody amortyzacji: metoda degresywna, metoda liniowa oraz metoda naturalna.
Metoda degresywna, zwana również metodą malejącego salda, stosowana jest dla środków trwałych, gdzie stawka amortyzacyjna zmienia się w zależności od spadku wydajności środka trwałego i upływu okresu jego użytkowania. W pierwszym roku stosuje się stawkę pomnożoną przez współczynnik do 2,0.
Metoda liniowa jest najpopularniejsza, zakłada równomierne zużycie środka trwałego oraz stałą stawkę amortyzacji przez cały okres. Roczna kwota odpisu amortyzacyjnego jest iloczynem wartości środka trwałego i procentowej stawki amortyzacji.
Metoda naturalna, czyli jednorazowa amortyzacja, jest przeznaczona dla małych podatników lub początkujących przedsiębiorców, których łączna kwota jednorazowych amortyzacji w danym roku nie może przekroczyć 50 tys. euro.
